alex-bodini-XqTktVtXuiU-unsplash 1

Podstawą do ustalenia pochodzenia dziecka jest przepis art. 85 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a mianowicie:

Domniemywa się, że ojcem dziecka jest ten, kto obcował z matką dziecka nie dawniej niż w trzechsetnym, a nie później niż w sto osiemdziesiątym pierwszym dniu przed urodzeniem się dziecka, albo ten, kto był dawcą komórki rozrodczej w przypadku dziecka urodzonego w wyniku dawstwa partnerskiego w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji”. 

O ustaleniu ojcostwa przeczytasz również w naszych wcześniejszych wpisach na blogu: USTALENIE OJCOSTWA DZIECKA POZAMAŁŻEŃSKIEGO oraz USTALENIE OJCOSTWA – CO WARTO WIEDZIEĆ

Domniemanie, o którym mowa w powyższym artykule jest domniemaniem wzruszalnym, co oznacza, że mężczyzna ma możliwość podjęcia obrony w tej kwestii, wykazując, że:

1. w ogóle nie współżył z matką (np. w okresie koncepcyjnym – okresie poczęcia przebywał w innym kraju i nie widział się z matką)

2. pomimo współżycia nie doszło do poczęcia dziecka (np. z powodu impotencji czy też bezpłodności)

Mężczyzna, poza powyższymi możliwościami, może jeszcze podnieść zarzut, że matka dziecka współżyła jeszcze z innym mężczyzną w okresie koncepcyjnym i bardziej prawdopodobne jest to, że to ten inny mężczyzna jest ojcem dziecka.

Do obalenia domniemania ojcostwa można wykorzystać różne dowody, które pozwolą na wykluczenie ojcostwa:

1. dowód z grupowego badania krwi (analiza krwi pozwoli określić czy dziecko ma określone cechy krwi, których nie ma domniemany ojciec)

2. dowód z układu grupowego krwi (pozwala określić jakie grupy krwi może mieć dziecko, a jakich mieć nie może, gdy dane są grupy krwi jego rodziców)

3. dowód z polimorfizmu DNA (na podstawie badania tego kwasu można uzyskać stosunkowo pełne informacje genetyczne o pochodzeniu lub nie pochodzeniu dziecka od danej osoby)

4. inne dowody przyrodnicze, w tym dowód antropologiczny (bada budowę ciała ludzkiego, jego kształty, proporcje)

Kodeks postępowania cywilnego nie reguluje kolejności przeprowadzania tych badań, jednakże mając na uwadze postęp medycyny, największe znaczenie i pewność ma obecnie dowód z badań DNA.

Zgodnie z art. 306 k.p.c. pobranie krwi w celu jej badania może nastąpić tylko za zgodą osoby, której krew ma być pobrana, a jeżeli osoba ta nie ukończyła 13 roku życia lub jest ubezwłasnowolniona całkowicie – za zgodą jej przedstawiciela ustawowego. Dotyczy to również pobrania innego materiału biologicznego np. wymazu z jamy ustnej.

Jeśli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszamy Cię do kontaktu z naszą Kancelarią:

58 354 10 88 lub kom. 784 576 666 oraz 661 105 677 email: info@kancelaria-temida.com

Skorzystaj z pomocy adwokata z naszej Kancelarii Prawnej w Gdańsku nawet bez wychodzenia z domu!

Umów się na poradę w Kancelarii, wideoporadę lub poradę telefoniczną!